Achter elk potje van Goed. zit een boer. En bijna allemaal ken ik ze persoonlijk. De Belgische telers waar ik mijn aardbeien, rabarber en appels koop, heb ik allemaal zelf leren kennen. Geen anonieme leverancier aan de andere kant van een bestelbon, maar mensen met een naam en een gezicht. Sommigen komen uit families die…

Een merknaam is een belofte. En de mijne is misschien wel de meest directe die er bestaat: Goed. Toen ik een naam zocht, wist ik één ding zeker: hij moest goed klinken. Catchy. En “goed” — dat klinkt vanzelf goed. Je kunt er niet omheen. Maar er zit een addertje onder het gras: als je…

“Biologisch” staat op heel veel etiketten. “Ambachtelijk” ook. Bij Goed. zijn het geen verkoopwoorden — het zijn de twee dingen waar alles op steunt. En het mooie is: je proeft ze. Begin bij het ambachtelijke. Ik maak alles zelf, met de hand, in kleine hoeveelheden. Dat is iets helemaal anders dan een product dat van…

Niet alles wat ik maak, geraakt op de markt. En dat is precies de bedoeling. Bij Goed. geldt één simpele regel: sta ik er zelf niet volledig achter, dan komt het er niet. De naam verplicht me daartoe — als je merk “Goed.” heet, dan moet het ook goed zijn. Dus ja, er zijn recepten…

Mensen vragen me weleens hoe ik op mijn combinaties kom. Het eerlijke antwoord: vaak begint het bij kleur. Ik heb altijd graag gekookt en door de jaren een zekere voeling met smaken opgebouwd. Eén principe dat ik al kokend ontdekt heb, gebruik ik nog steeds: ingrediënten die dezelfde kleur delen, gaan vaak verrassend goed samen.…

Goed. is ontstaan uit iets dat eigenlijk in de vuilbak dreigde te belanden. Ik werkte als chauffeur bij een biobedrijf, een verdeler. Daar zag ik van dichtbij hoe overschotten ontstaan. De Belgische bioboeren leveren meestal op bestelling, per kilo, afgestemd op wat de klant vraagt. Maar tropische en zuiderse vruchten — appelsienen, gember en dergelijke…